Премини на содржината
Водич

Бумот на дата-центри во Тајланд: зошто индустриските имоти стануваат нов инвестициски хит

Бумот на дата-центри во Тајланд: зошто индустриските имоти стануваат нов инвестициски хит
Photo: Picas Joe / Pexels
Накратко

Додека сите гледаат кон Пукет и Патаја за одмор-станови, во Источниот економски коридор на Тајланд тивко расте пазар со поатрактивен принос - индустриски паркови и технолошки зони поврзани со бумот на дата-центри.

Ако сте навикнати да размислувате за тајландски имот исклучиво како за кондо со поглед на море во Бангтао или Патонг, време е да проширите перспектива. Тајланд станува дигитална инфраструктурна дестинација на Југоисточна Азија, а тоа веќе директно го подига пазарот на индустриски и технолошки имоти, особено околу Бангкок, Чонбури и Рајонг.

Директен одговор: зошто е важно ова за инвеститорите

Баратот на дата-центри во Тајланд расте со двоцифрени стапки годишно, а тоа веќе влече цени на индустриско земјиште и закупнини нагоре. WHAUP, компанија активна во енергетскиот сектор поврзан со дата-центри, пријави раст на профитот од 35% во првиот квартал на 2026 година - конкретен знак дека капиталот навистина влегува во овој сегмент, не само најавите. За инвеститорите, поентата е едноставна: индустриските зони близу до подстаници и оптички коридори веќе поскапуваат 10-15% годишно, според пазарните проценки.

Колку голем е овој пазар навистина?

Тајланд моментално е трет по големина пазар на дата-центри во ASEAN, зад Сингапур и Индонезија, но со најбрз темпо на растеж. Според Structure Research, вкупниот национален капацитет на дата-центри ќе се дуплира до 2027 година.

Податоците од Thailand Data Centre Association се уште поконкретни: националниот капацитет треба да порасне од околу 1.400 MW во 2026 на приближно 3.700 MW до 2030 година - речиси 27% сложена годишна стапка на раст. Вкупните најавени инвестиции во дата-центри во Тајланд веќе надминале 5 милијарди долари до почетокот на 2026 година, што земјата ставa во позиција на најбрзорастечки дигитален инфраструктурен пазар во ASEAN.

Зад овие бројки стојат имиња кои секој ги препознава: Google, Amazon Web Services и Microsoft веќе имаат најавени или активни проекти во Тајланд, при што само Microsoft вложува близу 1 милијарда долари.

Зошто е клучен спорот околу директните PPA договори

Шефот на WHAUP, Акарин, отворено апелирал до владата да забрза регулативата за директни договори за откуп на струја (Power Purchase Agreements, или PPA), предупредувајчи дека без нив, целиот сектор ќе удри во таван на капацитет.

Еве зошто ова е толку важно: моменталните тајландски закони не дозволуваат операторите на дата-центри директно да склучуваат договори со независни производители на сончева и ветерна енергија. Наместо тоа, тие мораат да купуваат струја преку државната мрежа, по помалку конкурентни цени. Еден единствен хипермасовен дата-центар троши помеѓу 30 и 100 MW струја, слично на потрошувачка на мал град, а сметката за електрична енергија изнесува 200-500 милиони бати годишно. Кога margin-ите се толку тесни, пристапот до поевтина зелена енергија директно одлучува дали проект воопшто ќе се гради.

Ако Банкок конечно ги усвои правилата за директни PPA во 2026 година, се очекува капиталот кон индустриските зони да навлегува уште побрзо.

Каде точно се гради - и што значи тоа за имотите наоколу

Источниот економски коридор (Eastern Economic Corridor, ЕЕС), кој ги покрива провинциите Чонбури, Рајонг и Чачоенгсао, е апсолутното епицентар на новите проекти. Одборот за инвестиции (BOI) нуди даночни поволности до 13 години за квалификувани проекти во оваа зона.

Ефектот врз пазарот на имоти веќе се гледа во бројките:

ПоказателПромена
Закупнини за индустриски простор класа А (Чонбури, Рајонг), последни 12 месеци+12% (CBRE Thailand)
Земјиште во радиус од 20 км околу EGAT подстаници во Чонбури, за 2 години+18-22%
Пошироко индустриско земјиште во Чонбури и Рајонг, за 2 години+25-40%
Принос од закуп во технолошки паркови (годишно, во бати)7-9%
Типичен принос од одмор-кондо во Пукет/Патаја (за споредба)4-6%

Секој голем проект за дата-центар генерира потреба од 15.000 до 50.000 квадратни метри објекти и придружна инфраструктура: сали за сервери, системи за ладење, канцелариски простор за персонал и логистички капацитети за опрема. Тоа значи трајна побарувачка за индустриски и комерцијален простор во целата околина, не само за самата парцела на дата-центарот.

Географски, фокусот на инвеститорите се движи од класичните крајбрежни локации кон коридорот Бангкок-Чонбури-Рајонг. Проектот за брза железница која поврзува три аеродроми (Дон Муанг, Суванабуми и У-Тапао) буквално ги врзува овие три провинции во единствена економска зона, слично како автопат кој отвора ново инвестициско подрачје.

Дали странец може да купи индустриски имот во Тајланд?

Правилата остануваат исти како за секој друг вид имот: странец не може директно да поседува земјиште во Тајланд. Меѓутоа, странците можат целосно да поседуваат згради и конструкции, и можат да склучат долгорочен закуп до 30 години, со опции за продолжување. Внатре во ЕЕС зоната, условите се уште поповолни - странските инвеститори таму можат да добијат закуп до 49 години, што е значително подолго од стандардот.

Ова отвора реален пат за инвеститори кои сакаат изложеност на овој сектор без да мораат да формираат сложени тајландски компании, макар што правно советување е задолжително пред секој таков договор.

Индустриски имот наспроти одмор-кондо: што е поисплатливо?

За инвеститор навикнат на резорт имоти во Пукет или Патаја, овој сектор нуди сосема поинаков профил на ризик и принос. Приносите од закуп во технолошки паркови се движат 7-9% годишно во бати, забележливо повисоко од типичните 4-6% за одмор-кондоминиуми. Договорите за закуп траат подолго (3 до 10 години наспроти сезонски или годишни туристички изнајмувања), а главните закупци се меѓународни технолошки корпорации наместо туристи кои резервираат за неколку недели.

Ризик од празнина (вакантност) е пониз, но ликвидноста при препродажба е пониска - индустриски имоти обично се продаваат побавно од кондо во туристичка зона.

Најчесто поставувани прашања

Што е PPA и зошто е важен за пазарот на имоти?

PPA (Power Purchase Agreement) е директен договор помеѓу производител на енергија и потрошувач. За дата-центрите, пристапот до поевтина чиста енергија е буквално прашање на опстанок. Без легализирани PPA договори, изградбата на нови капацитети станува економски неисплатлива, што директно го ограничува растот на побарувачката за индустриско земјиште и простор.

Каде точно во Тајланд се градат дата-центри?

Главните зони за изградба се Чонбури, Рајонг и Чачоенгсао, сите дел од Источниот економски коридор (ЕЕС). Дополнителни проекти се во тек и околу периферијата на Бангкок, како и во Нонтабури.

Каков принос дава индустрискиот имот во Тајланд?

Просечните приноси од закуп во технолошките паркови во ЕЕС се движат 7-9% годишно во тајландски бати, повисоко од типичните одмор-кондоминиуми, а договорите за закуп обично траат значително подолго.

Дали странците можат да инвестираат во индустриски имот во Тајланд?

Да, со ограничувања. Директна сопственост на земјиште не е дозволена, но достапни се закупни договори од 30 до 49 години, како и заеднички вложувања со тајландски партнери. Зоните во ЕЕС нудат поповолни услови за странски инвеститори.

Дали бумот на дата-центри влијае и на резиденцијалниот пазар на имоти?

Индиректно, но значајно. Секој голем дата-центар создава 200-500 работни места за квалификувани специјалисти, кои потоа генерираат побарувачка за станови и куќи во радиус од 15-30 км околу објектот, што ги подига цените на резиденцијалниот имот во тие области.

Кога Тајланд ќе усвои правила за директни PPA договори?

Сè уште нема конкретен датум. WHAUP и други играчи во индустријата лобираат за одобрување некаде во 2026 година. Одложувањата ќе го забрзаат темпото на изградба, но нема да го смени долгорочниот тренд.

Кои се ризиците од инвестирање во имот поврзан со технолошкиот сектор?

Главните ризици вклучуваат регулаторна неизвесност околу одобрувањето на PPA, зависност од главните закупци (anchor tenants), флуктуации на тајландскиот бат и ограничена ликвидност при препродажба. Индустриските имоти типично се продаваат побавно од одмор-кондоминиумите.

Дали сега е добар момент за купување земјиште во ЕЕС?

Цените на земјиштето веќе пораснале 18-22% за две години близу клучните подстаници, и до 25-40% во пошироките индустриски зони. Потенцијал за понатамошен раст сè уште постои, но влегувањето треба да следи само со јасно разбирање на правната структура на договорот и хоризонт на држење имот од најмалку 5 години.

Пазарот на индустриски и технолошки имоти во Тајланд не е привремена мода, туку структурна промена во економијата на земјата. Бумот на дата-центри е поткрепен со реален капитал од најголемите светски корпорации, а владата активно го поттикнува секторот преку даночни поволности и приоритетни зони. За инвеститорите кои се спремни да гледаат подалеку од познатиот резорт формат, ова е една од најперспективните нишни во регионот - и токму затоа тимот на Недвижности во Тајланд редовно ја следи оваа тема за нашите клиенти.

Извор: Bangkok Post

Чести прашања

Дали странец може да купи индустриско земјиште во Тајланд?

Не директно. Странците не можат да поседуваат земјиште, но можат целосно да поседуваат згради и да склучат закуп до 30 години (до 49 години во ЕЕС зоната), што е доволно за сериозна долгорочна инвестиција.

Колкав принос може да се очекува од индустриски имот во Тајланд?

Според пазарните податоци, технолошките паркови во Источниот економски коридор носат принос од 7-9% годишно во бати, наспроти 4-6% за типично одмор-кондо во Пукет или Патаја.

Која е разликата помеѓу инвестирање во одмор-кондо и во индустриски имот во Тајланд?

Одмор-кондо зависи од туристичка сезона и краткорочни изнајмувања со принос 4-6%, додека индустрискиот имот има подолги договори за закуп (3-10 години), корпоративни закупци и повисок принос од 7-9%, но и потешка препродажба.

Зошто цените на земјиштето во Чонбури и Рајонг растат толку брзо?

Бумот на дата-центри, инвестициите на Google, Amazon и Microsoft, и даночните поволности на BOI до 13 години во ЕЕС зоната директно ги подигнале цените на индустриското земјиште 25-40% за две години.